Δαλματικές Ἀκτές καί Dubrovnik
Ἀφήσαμε πίσω τό Μόσταρ τῆς Βοσνίας Ἐρζεγοβίνης καί μπήκαμε στήν Κροατία στό ὕψος τοῦ νησιοῦ Ston. Ἀντικρύσαμε ἀμπελῶνες καί πανέμορφες ἀκτογραμμές.
Περάσαμε ἀπό τή μεγάλη κρεμαστή γέφυρα στό νησί Ston, ὅπου κάναμε καί τήν πρώτη στάση στό Mali Ston, μέ το ἰδιαίτερο κάστρο καί τίς ἁλυκές.
Φυσικά καἰ ἐπισκεφθήκαμε οἰνοποιεῖο τῆς περιοχῆς γιά οἰνογνωσία. Τά κρασιά τῆς περιοχῆς εἶναι πολλά ὑποσχόμενα!
Στή συνέχεια ἀναζητήσαμε ἕνα μικρό, παραθαλάσσιο ταβερνάκι γιά νά τσιμπήσουμε κάτι... πήραμε ἕναν δύσβατο χωματόδρομο πολλῶν χιλιομέτρων καί φθάσαμε (κάποια στιγμή) στό Uvala Kobaš. Πράγματι ἥσυχο καί γραφικό... ἀλλά ὅλοι οἱ ἄλλοι τό προσέγγιζαν μέ σκάφος!
Ἡ ἐπιλογή νά μείνουμε λίγο ἔξω ἀπό τό Dubrovnik, ἀλλά μέ θέα τήν πόλη, ἀποδείχθηκε σοφή!
Dubrovnik
Ἡ πανέμορφη παλιά πόλη τοῦ Ντουμπρόβνικ, ὀχυρωμένη ἀκόμη ἀπό τά μεσαιωνικά της τείχη, πού κλείνουν μέσα τους ἀρχιτεκτονικά διαμάντια, εἶναι ἐντυπωσιακή. Ἀποκαλεῖται τό «μαργαριτάρι» τῆς Ἀδριατικῆς, μέ τήν προνομιακή του θέση στίς Δαλματικές ἀκτές νά εἶναι ὁ κύριος λόγος στήν ἀνάδειξή του σέ σημαντική δύναμη τῆς Μεσογείου ἀπό τόν 13ο αἰώνα καί σέ λιμάνι τόσο σπουδαῖο ὅσο σχεδόν καί ἡ Βενετία. Ἡ πόλη, παρ' ὅτι ἐπλήγη σοβαρά ἀπό σεισμό τό 1667, κατάφερε νά διατηρήσει τά ἐκθαμβωτικά γοτθικά, ἀναγεννησιακά καί μπαρόκ παλάτια, τίς ἐκκλησίες, τά μοναστήρια καί τά σιντριβάνια της.
Σημάδια ἄφησαν καί οἱ ἐπιθέσεις κατά τή διάσπαση τῆς Γιουγκοσλαβίας τό 1991. Ὅμως μέ τή στήριξη τῆς UNESCO, πού ἤδη ἀπό τό 1979 εἶχε ἀνακηρύξει τήν Παλιά Πόλη σέ Μνημεῖο Παγκόσμιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς, ἕνα ἐν ἐξελίξει πρόγραμμα ἀποκατάστασης ἔχει ἐπαναφέρει τό μεγαλεῖο καί τήν ἱστορική ἀτμόσφαιρα πού ἀπέπνεε ἡ πρωτεύουσα τῆς πάλαι ποτέ Δημοκρατίας τῆς Ραγούζας (1358-1808).
Μέχρι τό 1808, τό Ντουμπρόβνικ ἦταν μία μικροσκοπική καί αὐτοδιοικούμενη δημοκρατία πού ὀνομαζόταν Ραγκούσα. Κάθε μήνα, οἱ τοπικοί σύμβουλοι ἐπέλεγαν ἕναν διαφορετικό πολίτη γιά νά ἀναλάβει τόν ρόλο τοῦ Πρύτανη – ὁ βραχυπρόθεσμος διορισμός εἶχε σκοπό νά ἀποτρέψει ἕνα ἄτομο ἀπό τό νά γίνει πολύ ἰσχυρό. Κατά τή διάρκεια τῆς θητείας του, ὁ ἑκάστοτε Πρύτανης ζοῦσε στόν πρῶτο ὄροφο ἑνός ἐκπληκτικού Γοτθικοῦ-Ἀναγεννησιακοῦ Πρυτανικού Μεγάρου, πού κατασκευάστηκε τόν 15ο αἰώνα. Σήμερα, τό Παλάτι Rector στεγάζει τό Μουσεῖο Πολιτιστικῆς Ἱστορίας τοῦ Ντουμπρόβνικ. Πάνω ἀπό τήν κεντρική εἴσοδο ὑπάρχει μία πλάκα πού λέει Obliti privatorum publica curate (δηλαδή, «Ξέχνα τίς ἰδιωτικές ὑποθέσεις καί ἀσχολήσου μέ τά δημόσια θέματα»).
Τό Dubrovnik εἶναι ἐντυπωσιακό! Μόλις περάσεις μία ἀπό τίς πύλες νομίζεις ὅτι βρίσκεσαι σέ ἄλλη ἐποχή! Βέβαια... οἱ ἑκατοντάδες πού περπατοῦν δίπλα σου σέ ἐπαναφέρουν στήν πραγματικότητα. Παρ' ὅλα αὐτά ἀξίζει καί μέ τό παραπάνω!
Μία βόλτα μέ σκάφος στά νησιά Elafiti, μᾶς ἐπέτρεψε βουτιές στά καταγάλανα νερά καί πλήρη θέα τῶν δαντελωτῶν ἀκτῶν.
Ἡ ἐπίσκεψη στήν περιοχή ἦταν μέρος ἑνός ἑξαήμερου ὁδοιπορικοῦ στά Βαλκάνια, στά τέλη Ἰουλίου τοῦ 2025, ἀπό τή γράφουσα καί τίς τρεῖς φιλενάδες! Ὅλες οἱ φωτογραφίες εἶναι δικές μας.