Πράγα: τρεῖς μέρες σέ ἕναν ἄλλο κόσμο
Ἕνα τριήμερο στή Πράγα ἦταν ὑπεραρκετό γιά νά βυθιστοῦμε σέ ἕναν ἄλλο κόσμο! Μεσαιωνικό, παραμυθένιο, ἤρεμο!
Πρώτη ἐπιτυχία... τό διαμέρισμα πού εἴχαμε κλείσει! Ἡ θέα του, ὅπως τή βλέπετε παραπάνω, μᾶς ἔδινε καθημερινά τήν εἰκόνα μιᾶς πόλης πού τήν ἀγαποῦν οἱ κάτοικοί της... καί τήν ἀγαπήσαμε καί ἐμεῖς.
Πράγα
Ἡ Πράγα εἶναι ἡ πρωτεύουσα τῆς Τσεχικῆς Δημοκρατίας καί ἡ σημαντικότερη πόλη στήν περιοχή της Βοημίας. Κατέχει προνομιακή θέση στήν Κεντρική Εὐρώπη καί ἀποτελεῖ πολιτικό, πολιτιστικό καί οἰκονομικό κόμβο ἀπό τήν ἵδρυσή της, γεγονός πού τήν καθιστᾶ σήμερα ἕναν ἀπό τούς κορυφαίους προορισμούς. Παραδοσιακά, ἡ Πράγα ὀνομαζόταν Χρυσή Πόλη, Πόλη μέ Ἑκατοντάδες Κωδωνοστάσια καί Καρδιά τῆς Εὐρώπης. Ἀποτελεῖται ἀπό πέντε ἱστορικές πόλεις καί χτίστηκε στίς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ Μολδάβα.
Ἡ γῆ ὅπου βρίσκεται τώρα ἡ Πράγα κατοικήθηκε ἀρχικά ἀπό τούς Βόϊους, μιά γαλατική φυλή ἀπό τήν ὁποία πῆρε τό ὄνομά της ἡ περιοχή Βοημία. Μετά τήν κατάρρευση τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, οἱ γερμανικές φυλές ἐγκαταστάθηκαν στήν περιοχἠ καί τόν ἕκτο αἰῶνα ἀκολούθησαν οἱ σλαβικές φυλές. Ἤδη, μέχρι τόν ἔνατο αἰῶνα, ἡ πόλη ὀνομαζόταν Πράγα. Τό τσέχικο ὄνομα γιά τήν Πράγα, Praha, προέρχεται ἀπό μιά παλιά σλαβική λέξη, práh, πού σημαίνει «πέρασμα», καί ἀναφέρεται στήν Πράγα ὡς σημεῖο διέλευσης τοῦ ποταμοῦ Μολδάβα. Μιά ἄλλη μετάφραση τοῦ práh εἶναι «κατώφλι». Ὁ θρῦλος ὑποδηλώνει ὅτι ὁ ὅρος ἀναφέρεται στίς χαμηλές περιοχές τῆς πόλης ὡς τό «κατώφλι» τοῦ πανίσχυρου Κάστρου τῆς Πράγας, τό ὁποῖο χτίστηκε σέ ἕναν λόφο μέ θέα τήν πόλη.
Κατά τή διάρκεια τοῦ ἔνατου αἰῶνα, λοιπόν, ἔμποροι καί τεχνῖτες ἐγκαταστάθηκαν γύρω ἀπό τό Κάστρο της Πράγας, τό ὁποῖο χτίστηκε ἀπό τόν Πρίγκιπα Bořivoj Α΄ τῆς τσεχικῆς δυναστείας τῶν Přemyslid . Τό 950 ἡ περιοχή ἔγινε μέρος τῆς Ἁγίας Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ὡς αὐτόνομη αὐτοκρατορία καί τό 1061 ὁ ἀκμάζων οἰκισμός τῆς Πράγας ἔγινε ἡ ἕδρα τῶν δουκῶν της Βοημίας.
Οἱ πέντε πόλεις, συνοικίες
Τό ἱστορικό κέντρο τῆς Πράγας ἀποτελεῖται παραδοσιακά ἀπό πέντε ἱστορικές συνοικίες (γνωστές ἱστορικά ὡς οἱ «πέντε πόλεις»).
Ὁ Wenceslas I (βασιλιάς τῆς Βοημίας ἀπό τό 1230 ἕως τό 1253) ἵδρυσε τήν Παλιά Πόλη (Old Town) στήν Πράγα. Προκειμένου νά ἀποφύγει τίς συγκρούσεις μεταξύ τῶν διαφόρων ἐποίκων, ὁ βασιλιᾶς King Ottokar II ἵδρυσε τή Μάλα Στράνα (Μικρή Πόλη) τό 1257 γιά τόν γερμανικό λαό.
Ὑπό τή βασιλεία τοῦ Ἁγίου Ρωμαίου Αὐτοκράτορα Καρόλου Δ΄ (1346- 1378), ἡ Πράγα ἔγινε αὐτοκρατορική πόλη καί γνώρισε μεγάλη ἀκμή. Ὁ Αὐτοκράτορας σχεδίασε τήν τρίτη πόλη γιά τόν τσέχικο λαό, τήν Nové Město (Νέα Πόλη) καί ἔχτισε τή διάσημη Γέφυρα τοῦ Καρόλου γιά νά συνδέσει τίς πόλεις. Ἐκεῖ μείναμε και ἐμεῖς καί συστήνουμε τή γειτονιά ἀνεπιφύλακτα!
Ἐπίσης, ἡ Συνοικία του Κάστρου (Hradčany), δηλ. ἡ περιοχή γύρω ἀπό τό ἐπιβλητικό Κάστρο τῆς Πράγας καί τόν Καθεδρικό ναό τοῦ Ἁγίου Βίτου.
Ἑβραϊκή Συνοικία (Josefov): Ἐκεῖ βρίσκονται ἱστορικές συναγωγές καί τό Παλαιό Ἑβραϊκό Νεκροταφεῖο, στά ὅρια τῆς Παλιᾶς Πόλης
Ἡ Νέα Πόλη, ἥσυχη, πλακόστρωτη μέ μικρά καφέ καί ἑστιατόρια.
Ἱστορικά στοιχεῖα
Τό 1526, ὁ Φερδινάνδος Α΄ ἐξελέγη Βασιλιᾶς τῆς Βοημίας καί μέχρι τό 1918 ἡ ἱστορία της Πράγας θά συνδεόταν μέ τήν Αὐστρία καί τόν Οἶκο των Ἀψβούργων. Μετά τόν Τριακονταετή Πόλεμο, μιά σύγκρουση μεταξύ προτεσταντικῶν καί καθολικῶν κρατῶν, ὁ Φερδινάνδος Β΄ ἐκθρονίστηκε καί ὁ Φρειδερίκος Ε΄ ἐξελέγη βασιλιᾶς της Βοημίας. Κατά τή διάρκεια αὐτῆς τῆς περιόδου, ἡ χώρα παρήκμασε ραγδαία καί πολλοί κάτοικοι ἐγκατέλειψαν τήν πόλη.
Κατά τή διάρκεια τοῦ δέκατου ὄγδοου καί δέκατου ἔνατου αἰῶνα, ἡ Πράγα ἀναπτύχθηκε χάρη στή Βιομηχανικἠ Ἐπανάσταση, ἡ ὁποία προσήλκυσε πλούσιους ἐμπόρους καί Εὐρωπαίους εὐγενεῖς στήν πόλη. Ἔχτισαν παλάτια, ἀρχοντικά, ἐκκλησίες καί χώρους πρασίνου. Αὐτοί οἱ ὑπέροχοι κῆποι διατηροῦνται μέχρι καί σήμερα!
Ἡ ἐπανάσταση τοῦ 1848, γνωστή καί ὡς Ἄνοιξη τῶν Λαῶν, ἄγγιξε τήν Πράγα καί τούς Τσέχους, ὅπως καί ἄλλα ἔθνη στήν τότε Αὐστριακή Αὐτοκρατορία, πού ἐπαναστάτησαν γιά νά ἐπιτύχουν αὐτονομία καί ἀνεξαρτησία. Ὡστόσο, αὐτές οἱ ἐξεγέρσεις κατεστάλησαν βάναυσα μέ βομβαρδισμό τῆς πόλης.
Μέ τήν κατάρρευση τῆς Αὐστροουγγρικῆς Αὐτοκρατορίας, μετά τόν Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, τό 1918 δημιουργήθηκε τό κράτος τῆς Τσεχοσλοβακίας, μέ τήν Πράγα πρωτεύουσα. Τόν Μάρτιο τοῦ 1939, ἡ Πράγα δέχθηκε εἰσβολή ἀπό τά ναζιστικά στρατεύματα καί ἔγινε γερμανικό προτεκτορᾶτο. Στό τέλος τοῦ Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ἡ Πράγα βρισκόταν ὑπό τόν ἔλεγχο τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καί ἑπομένως ὑπό κομμουνιστικό καθεστώς.
Ἡ Νεώτερη ἱστορία
Τό 1968, ὁ Alexander Dubček ἔγινε Πρῶτος Γραμματέας τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Τσεχοσλοβακίας καί ἡγήθηκε ἑνός κινήματος πού ὀνομαζόταν «Σοσιαλισμός μέ πρόσωπο», μέ στόχο τόν ἤπιο ἐκδημοκρατισμό τῶν θεσμῶν τῆς χώρας. Αὐτό προκάλεσε τήν Ἄνοιξη τῆς Πράγας, μιά ἑξάμηνη περίοδο μεταρρυθμίσεων πού παρεῖχαν περισσότερα δικαιώματα στούς Τσεχοσλοβάκους, μέχρι πού ἡ Σοβιετική Ἕνωση, ἡ ὁποία δέν ἀποδέχτηκε αὐτή τήν πολιτική ἀπελευθέρωση, εἰσέβαλε στή χώρα μέσῳ τοῦ Συμφώνου τῆς Βαρσοβίας.
Ἡ Βελούδινη Ἐπανάσταση: Ἀξιοποιῶντας στό ἔπακρο τή σοβιετική κρίση, στίς 17 Νοεμβρίου 1989, στήν Πράγα, φοιτητές καί ἀντιφρονοῦντες διαδήλωσαν εἰρηνικά κατά τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος γιά πάνω ἀπό ἕνα μῆνα, μέ ἀποτέλεσμα τό τέλος τῆς κομμουνιστικῆς κυριαρχίας στή χώρα. Ἔκτοτε, οἱ κινητοποιήσεις αὐτές ὀνομάστηκαν Βελούδινη Ἐπανάσταση ἢ Εὐγενικἠ Ἐπανάσταση.
Τό 1993, ἡ Τσεχοσλοβακία διαιρέθηκε σέ δύο ξεχωριστά κράτη. Ἡ Πράγα ἔγινε ἡ πρωτεύουσα τῆς Τσεχικῆς Δημοκρατίας.
Περπατώντας στή συνοικία τοῦ Κάστρου εἶναι λές καί περιδιαβαίνεις σέ μιάν ἄλλη ἐποχή. Εἰδικά ἄν σέ συνοδεύει ἕνας συμπαθέστατος ντόπιος ξεναγός!
Ξεναγός, ὁ ὁποῖος μᾶς μύησε στούς πιό οίκονομικούς τρόπους περιήγησης στήν πόλη. Το τράμ καί τά πόδια μας! Ἐπίσης δοκιμάσαμε τήν καλύτερη μπύρα στό Strahov Monastery.
Ἡ Γέφυρα τοῦ Καρόλου καί ἡ Παλιά Πόλη.
Μᾶς ἐνθουσίασε ἐπίσης ἡ ἐπίσκεψη στήν Klementinum library, στήν Ἑβραϊκή συνοικία, καί ἡ πανοραμική θέα ἀπό ψηλά... ὅσες καταφέραμε νά ἀνεβοῦμε.
Καί καλά φάγαμε, καί ὡραῖες μπύρες ἤπιαμε καί οἰκονομικά. Μιά πόλη πού σέβεται τούς κατοίκους της καί τούς ἐπισκέπτες της.
Ἡ ἐπίσκεψη στήν Πράγα ἔγινε στά μέσα Ἀπριλίου τοῦ 2026, ἀπό τήν γράφουσα καί τίς τρεῖς φιλενάδες! Ὅλες οἱ φωτογραφίες εἶναι δικές μας!